ผลงานตีพิมพ์

งานวิจัยนี้ศึกษาการเปรียบเทียบสมรรถนะของเครื่องรวมกลุ่มแบบฟลูอิไดซ์เบดสองระบบ ได้แก่ เครื่องเชิงพาณิชย์และเครื่องอบแห้งแบบไฮบริดที่ดัดแปลงเป็นเครื่องรวมกลุ่ม สำหรับการผลิตผงกะทิสำเร็จรูป โดยใช้น้ำกลั่น แซนแทนกัม และไซโลกลูแคนเป็นสารยึดเกาะ เพื่อประเมินผลของการออกแบบเครื่องและชนิดสารยึดเกาะต่อสมบัติของผงกะทิ ตัวอย่างทั้งหมดมีปริมาณความชื้นอยู่ในช่วงที่เหมาะสมต่อการเก็บรักษา (2.1–2.6% ฐานเปียก) การใช้สารยึดเกาะประเภทไฮโดรคอลลอยด์ทำให้ผงมีความหนาแน่นรวมลดลงจากการก่อตัวของโครงสร้างที่มีความพรุนสูง ทั้งสองระบบให้ผลด้านการละลายใกล้เคียงกันเมื่อใช้สารยึดเกาะชนิดเดียวกัน โดยการใช้น้ำกลั่นให้การละลายเร็วที่สุด นอกจากนี้ การรวมกลุ่มช่วยเพิ่มอุณหภูมิการเปลี่ยนสถานะแก้วอย่างมีนัยสำคัญ แสดงถึงเสถียรภาพโครงสร้างที่ดีขึ้น โดยสรุป ทั้งสองระบบสามารถปรับปรุงสมบัติทางกายภาพและการใช้งานของผงกะทิได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยความแตกต่างของผลลัพธ์ส่วนใหญ่ขึ้นกับชนิดของสารยึดเกาะมากกว่าการออกแบบของเครื่อง